ملخ

اين زن من است

malax — Fri, 27 Nov 2009 22:02:06 GMT

 
اين زن من است

که سر بر شانه ام گذاشته است

و فکر می کند

يا خيره گشته است به چيزی که شکل فکر است

من شانه اش را می فشارم

او هنوز خيره است

محکمتر می فشارم

او هنوز خيره است

بعد با هراس نگاه می کنم

او هنوز خيره است.

 
از خواب که می پرم

او سر بر شانه ام گذاشته است

و فکر می کند.

در آسمان شما

malax — Fri, 20 Nov 2009 22:58:01 GMT

سر را تا کمر

نهان می کنم در دریا

دستم به کف پاهایش می رسد

و به موج خنده اش بر لب ها.

حالا او آن بالا کنار دست خدا

ایستاده است به تماشای من

فریاد می زند

او پشت دریا مانده است.

می بینید!

چگونه چون ماهی بال می زنم

در آسمان شما.

ای کاش مادرم ابر بود

malax — Mon, 09 Nov 2009 21:40:01 GMT

به یاد پروانه فروهر

ای کاش مادرم ابر بود

تا دشنه ی دشمن چنین

سینه و گلوگاهش را نمی شکافت

و همچنان می بارید مدام

بر خاک خشک ما.

یاران!

شانه به ابر دهید، سرمه

و پیراهن سرخ پروانه را

تا ابر، تا هر تکه ابر که می آید

پروانه ای شود، مادری

و بخواند با ما

شعر زلال بیداری.

شيرين

malax — Mon, 02 Nov 2009 20:31:01 GMT

بهار شيرين نبود، تابستان شيرين نبود، پاييز شيرين نبود

شيرين نيست اين زمستان، که سرازير شده است از بالا.

فرهاد چرا به خواب نمى آيد، تو مى پرسى و چراغ را

خاموش مى کنى، شیرین می شوی، کنار اين دفتر.

روی اسبی شنی

malax — Mon, 12 Oct 2009 15:05:49 GMT

 کنار ساحل، آدم ها را مي شمارم، اينبار دهم است

 سی زن، سی مرد، با کودکی که آن سوتر، لبخند مي زند

 نگاه می کند به دریا، به من که شکل سيبی لهيده ام.

 

 و بعد می پرم روی اسبی شنی، با مشتی در هوا

 خيره به آسمان، به يک دریا پرنده، در بیکران آبی

 های های، خانه کجاست، باغ همیشه بهشتم

های، عشقی به من دهيد، شوری، تا که بتازم.

malax — Sat, 26 Sep 2009 12:41:56 GMT

شنبه بازار

شنبه ها

با باران قدم می زنم

سبزی، پنیر هلندی آویز دوچرخه می کنم

رکاب زنان داد می زنم: حوله حوله، حوله ام

خیسم نمی کند دگر باران.

یادت هست

وقتی که خیس می شدم

چگونه حوله می شدی گرد من

در سال های اشک.

malax — Tue, 08 Sep 2009 12:57:01 GMT

و ابرها که می آیند به یاد شاملو (1305 – 1379)

و ابرها که می آیند

گریه ام می گیرد

فکر می کنم که خیس می شوی

فکر می کنم به سیلاب

که ویران می کند

خورشید و باغت را.

یادم هست

وقتی که شیخ فرمان قتل داد

گفتی: " چه باک!

خورشیدی در سینه دارم

و بیکران باغی

در دست هایم."

تابستان

malax — Thu, 03 Sep 2009 21:14:05 GMT

تابستان بود

ما روی ساحل لذت می برديم

از تن های هم

با دست هایی که پر شور بودند

بازی می کردیم با شوق

با ماسه هايی که بوی شیر می داد

چون آغوش.

و بعد که موج

ماسه ها را با خود برد

ما کودک شدیم با هم

در دریایی که شکل مادر بود.

یک باغ پر سنگ

malax — Sun, 30 Aug 2009 18:33:31 GMT

یک باغ پر سنگ

بی نام

نام ها چون پرستو از سنگ ها پریده اند

زنی کنار سنگ خیره به سنگ چون سنگ

زنی که شکل مادر من است

ایران من است

شاید من زیر سنگ خوابیده ام

فکر می کنم.

و فکر می کنم

هراس از سنگ نیست

از نام است.

malax — Fri, 28 Aug 2009 13:28:03 GMT

سهم من

سهم من

همين است که هر شب

پای اين یا آن کانال فيلم تماشا کنم

و قبل از خوابيدن با مهتاب

مست شوم

تا او نگويد، های نسناس، چه زود تمام کردی.

 سهم من همين است که ديگر

فرق بهار و زمستان، سبز، سرخ را ندانم

و بی خیال باشم

با هر چه دیو هر چه فرشته است

اینجا، آنجا

با خدا.

سهم من همین شب است

همین ودکا، مهتاب

همين حرف هاي خنزرپنزری.