دیوانه بود پاک
پر از سرود و واژه و رنگ
پر از شراب
دود و تنهایی
یک بغل مهر بود
در کوچه های سرد.
هرمان غروب کرد، روزنامه ها نوشتند در عصر یازدهم.
من اما در جنگم با پرسشی که چگونه روشن است هنوز
بی او دوباره شهر.
+
نوشته شده در چهارشنبه ششم خرداد 1388ساعت 16:12 توسط اکبر ایل بیکی
|
