ماه بايد باشد

   
آنسوي پنجره، هر چند بخار گرفته است آن را، ماه بايد باشد

   
ميان دشت، بايد دو اسب عاشق، ايستاده باشند کنار هم

   
بو کنند شب را، هم را، پس زنند با يال، خواب را از تن

   
پا را هوا کنند، شيهه کشند مست‌، زير حرير ماه.

   
اينسوي پنجره، خوابم نمي برد، و فکر مي کنم

   
اسب اگر بودم، اسب اگر بودي، ميان کدام دشت

   
شيهه مي کشيديم، شب براي هم.