در چهارمين قدم، می گويم

  بوسه میزنم از فرق
  تا شست پای تو

  چرخی بزن

  تا آنکه می خواند شعر مرا
  پشت و روی تو را سير تماشا کند

  و ببيند

   چند فرسنگ دور افتاده است

   اين غزل

   از چشم، از سگال .



   می فهمم، می گويد

   زندگی هفت قدم بيشتر نيست

   حالا بيا در اين شب روشن
   ببين چگونه چون کتاب 

   ورق می خورم

   زیر نگاه تو.